การกลับแพร่ครั้งนี้เราตัดสินใจอย่างรวดเร็ว

เพราะว่าวันที่ 3 4 ธ.ค ไม่มีเรียน เราก็เลยกลับแพร่ดีกว่า ฮะๆๆๆ

ทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง แล้วกลับไปพักผ่อนที่บ้านดีกว่านะ

แต่เหตุผลใหญ่ๆที่กลับไปเลยก็คือไปหาเด็กชายลีโอครับ

เด็กชายลีโอเป็นหลานชายหนีน้ำท่วมไปอยู่แพร่ชั่วคราว

อาคิดถึงม๊ากมากกกก จนต้องนั่งรถ 8 ชั่วโมงไปหา

วันที่ 29 พฤ เนื่องจากต้องนั่งรถนาน เราเลยเตรียมพร้อม

ด้วยการนอนให้น้อยที่สุด จะได้ไปนอนในรถนั่นเอง ก็หลับกันไปตลอดทาง

แถมข้างๆไม่มีใครนั่ง สบายกันไป นอน 2 เบาะ

ไปถึงแพร่เกือบๆ 5 โมงละ แม่มารับ พาเด็กชายมาด้วย กรี๊ดดด

ด.ช ยังมองอาแปลกๆคงงใครหว่า หน้าไม่คุ้นเลย

ได้เจอกับด.ชแป๊บเดียวคุณปู่ก็มารับกลับ

แต่พรุ่งนี้ก็มาใหม่เนอะ แล้วก็แวะไปไหว้ยาย ลุง ป้า ฯ ทั้งหลายด้วย

วันที่ 30 พฤ กำลังหลับเพลินๆ แม่ตะโกนว่านักเรียนมาโรงเรียนแล้ว 5555

นักเรียนมาเช้ามากจ๊ะ 7 โมงกว่าๆ พอด.ชมา เราก็ตื่นทันทีอะ

แม่ให้ด.ช คลานบนพื้น ด.ช คลานเร็วมากกกกกกกกกก

อาปาดเหงื่อเลย เหอะๆๆ ซักพักก็ลงไปข้างล่าง

กิจวัตรประจำวันที่อยุ่ที่นู้นก็ไม่มีรัยนะ ตื่นนอน กินข้าว ด.ช มา

ก็ดูๆ ด.ช ให้ป้าเพ็ญทำกับข้าวให้ ด.ช บ้างซักผ้า้้บ้าง

ซึ่งบางครั้งเราดูด.ช คนเดียว มันเหนื่อยมากกกกกกกกก

จากอากาศเย็นๆ กลายเป็นร้อนเลย เหงื่อออกเต็ม

วันแรกก็ผ่านไปด้วยดี ฮะๆๆ

วันที่ 1 ธันวา เช้ามาก็เหมือนเดิมๆ สายๆหน่อยออกไปบ้านป้าลัย

กลับมา ด.ช หลับ อาก็หลับ ย่าก็หลับด้วย ^ ^

วันที่ 2 ธันวา ไปบ้านป้าลัย แล้วก็อยู่บ้านทั้งวัน

ไปเดินเล่นแถวๆบ้านบ้าง

วันที่ 3 ธันวา พาไปโรงเรียนอนุบาล แม่เราไปหาเพื่อนที่นั่น

ก็พา ด.ช ไปด้วย ก่อนไปแวะโลตัสก่อน ด.ช ตืนเต้นมากกกกก ได้เจอคนเยอะๆ

ได้เห็นของเต็มไปหมด ได้นั่งรถเข็น แล้วก็ต้องพลัดกันอุ้มนะ

ด.ช ตัวหนักเมื่อยมากๆ พอไป ร.ร ด.ช ก็ตื่นเต้นได้เจอพี่ๆเยอะแยะเลย

ขนาดง่วงนอนมากๆแต่ไม่เหวี่ยงเลย

พอขึ้นรถมาปุ๊บหลับทันทีเลย ตื่นมาก็ไปกาดสามวัย

ด.ช ชอบมากตาจ้องเขม็งเลย

วันที่ 3 ธันวา ด.ช ไม่ได้มาที่บ้าน เพราะว่าไปบ้านอาม่า

แต่ตอนเย็นๆปู่บอกว่าจะพามาเดินกาดกองเก่า

ตอนกลางวันเราออกไปกินก๋วยเตี๋ยวกับแม่

เจ้าเดิมที่นาจักร กลับไปต้องไปกินทุกครั้ง

ตอนเย็น ด.ช ก็ไม่ได้มา เพราะว่ากลับจากบ้านอาม่าแล้วหลับ

ตอนเย็นๆเราเลยไปเดินกาดกองเกากับแม่

กาดกองเก่า เค้าปิดถนนเล็กๆแล้วให้คนแถวนั้นมาขายของ

ของก็เป็นของพื้นบ้าน กับข้าวพื้นบ้านเนี้ยแหละ

ซึ่งเราว่าก็ดีนะ มันเป็นความสุขของคนสูงอายุที่จะได้ออกมาเดินบ้าง

พอเดินกับแม่เสร็จ เราก็ไปเดินกับเพื่อนอีก มิ้มกลับบ้านมาพอดี

ก็เดินไปกลับรอบนึง ถ่ายรูป แล้วไปบ้านวงศ์บุรีแป๊บนึง

เราก็แยกไปกับฝ้ายเพราะว่านัดกับฝ้ายไว้

ไปกินหมูกะทะกัน มีนิค แล้วก็กุ๊กเพื่อนฝ้ายไปด้วย

ตอนแรกเรานึกว่ากินหมูทะอย่างเดียวอะ ที่ไหนได้โดนลากยาว เหอะๆ

มันจะพาไปดริ๊งที่บาร์สยาม แต่ว่าหลังจากกินหมูกะทะแล้ว

เวลามันเร็วเกินไป ร้านยังไม่เปิด เลยไปหาร้านอื่นนั่งก่อน

เลยไปร้านท่าพระจันทร์ พวกนั้นกินเบียร์ไป เรากินน้ำเปล่า 5555

หมดเบียร์ไป 2 ขวด ก็ไปบาร์สยาม คราวนี้ก็เลยดริ๊งกับเพื่อนซะหน่อย

ไม่ได้ดริ๊งมาหลายปีมากกกกกกก แต่ไม่เมานะจ๊ะ

กว่าจะได้กลับบ้านเกือบ ตี 1 เหอะๆ แม่โทรจิกแล้วจิกอีก

จริงๆแล้วเราก็ไม่ชอบไปร้านรันอย่างงี้นะ แบบเสียงมันดัง

นั่งดริ๊งอยู่บ้านดีกว่า

วันที่ 4 จำไม่ได้ว่าำทำรัยแหะ เย็นๆ ด.ช มาบ้าน

ตอนค่ำๆป้าเพ็ญมา เพราะจะไปเดินถนนคนเดินกับแม่กัน

แล้วจะไปกินเย็นตาโฟที่ประตูชัย

ตอนแรกจะกินเย็นตาโฟก่อน แต่ว่าคนเยอะมากกกกกกกก

เลยไปเดินถนนคนเดินก่อน ไปรองเท้า ด.ช มา1 คู่ 20บาท

นอกนั้นได้ของกิน >< แล้วไปกินเย็นตาโฟคอยนานมากกกกกจ๊ะ

จนไปซื้อลูกชิ้นกินก็คอยนานเหมือนกัน เหอะๆ

แล้วไปส่งป้าเพ็ญที่บ้านปู่ย่า ด.ช เลยแวะเล่นแ๊ป๊บนึง

ให้ ด.ช ใส่รองเท้า ด.ชชอบมาก หัวเราะใหญ่เลย ฮะๆๆๆ

เลยใส่ๆถอดๆ ถอดได้ก็จะหัวเราะ เป็นที่สนุกสนาน

วันที่ 5 ลุงพาไปเลี้ยงข้าว แต่ตอนสายๆแม่พาไปหายายช่วยก่อน

แล้วออกไปร้านอาหาร ด.ช กำลังหลับเลย กินๆกันไปซักพัก ด.ช ก็ตื่น



พอกินเสร็จ ตอนแรกจะแวะมาที่บ้านก่อน

แต่ว่าพอขึ้น ด.ช นอนต่อ ก็เลยกลับบ้านไปก่อน

แล้วเย็นๆมาใหม่ ก็เล่นไปกัน ถ่ายรูปไป

มีตอนนึง ด.ช ยืนอยู่บนเก้าอี้แล้วฟันคงไปโดนพนักเก้าอี้

ด.ช ก็เหมือนจะ้ร้องไห้ แต่ก็ทำใหม่ยื่นหน้าไปพนักเก้าอี้2-3รอบ

เหมือนจะบอกว่าทำแบบนี้มันเจ็บ ฮะๆๆๆ

วันที่ 6 ธันวา อยู่แพร่วันสุดท้ายแล้ว ได้เล่นกับ ด.ช เต็มอิ่ม

แต่ว่าก็ยังคิดถึงอยู่ดีนะ :(

ด.ช. ถึงจะซนไปหน่อย ก็แต่สร้างความสนุกสนานให้กับทุกๆคนมากๆๆ

เวลาเรียน ลีโอยกมือขึ้น ด.ชจะยกมือทันที

เวลาถาม ปู่อยู่ไหน ย่าอยู่ไหน ป้าเพ็ญอยู่ไหน ทวดอยุ่ไหน ก็ชี้ได้ถูกต้อง

พอตอบถูกก็จะตบมือ เก่งๆๆๆ

แล้วก็ชอบทำยกมือโบกๆ เวลาร้องเพลงลัลล้าๆๆๆๆ

ทำมือจิ้มๆ เวลาร้องจ้ำจี้

ชอบไปดูค้างคาว แล้วต้องดูไม้ไล่ค้างคาวด้วย ไม่งั้นไม่ยอม เหอะๆ

ชอบกินน้ำส้ม คลานเร็วมากๆๆต้องดูอยู่ตลอดเลย

ใกล้จะยืนแล้วละ อีกไม่นาน

อ้อ เวลาไม่ได้อะไรดั่งใจ ก็ร้องแอ๊ะๆ แล้วให้อุ้มไปทำ

เฮ้อ พูดแล้วก็คิดถึงจัง มากรุงเทพเมื่อไหร่ อาจะไปหานะครับ